0:2 i trzeci set grany na przewagi, pomimo wyniku 17:23 mógłby przyprawić o zawał serca nawet nieżywego flegmatyka. No właśnie, ale nie tym razem... bo w końcówce trzeciego seta siatkarze obu drużyn zafundowali nam powtórkę z półfinału LŚ 2005 kiedy to nasi rodacy, podali rękę (a nawet parę rąk) Serbom, dzięki czemu Ci ostatni awansowali do finału. Co ciekawe to wydarzenie sprawiło, iż Nikola Grbić mówił, że jako drużyna nie mamy charakteru zwycięzców. W Kędzierzynie nie da się zauważyć czegoś podobnego... Wystarczy sobie przypomnieć chociażby mecze z Jastrzębiem, kiedy to sytuacja była analogiczna. Brak umiejętności postawienia kropki nad przysłowiowym "i" sprawiła, iż Resovia wykorzystała swą szansę, z pełną premedytacją wygrywając trzy kolejne partie.

Tym samym losy brązowego medalu nadal pozostają sprawą otwartą, niczym puszka mitologicznej dziewczynki na P. Kibice ZAKS-y zapewne modlą się teraz, żeby ich drużyna nie znalazła wewnątrz tego co znalazła wspomniana Pandora...

Resovia Rzeszów - ZAKSA Kędzierzyn-Koźle 3:2 (25:27, 18:25, 27:25, 25:23 15:10)

Składy drużyn:

ARR: Gierczyński, Redwitz, Kosok, Perłowski, Akhrem, Oivanen, Ignaczak (l) oraz Ilić, Papke, Mika, Wika
ZKK: Masny, Jarosz, Sammelvuo, Ruciak, Kaźmierczak, Gładyr, Mierzejewski (l) oraz Martin, Szczerbaniuk, Pilarz, Witczak

Ogółem w konfrontacji: 2:1 dla ZAKSY